GAZİ İBRAHİM TUNCER
İSTİKLAL GAZİSİ PİYADE ÇAVUŞ
|
|
1317 yılında doğdu. Baba adı Hasan TUNCER. 23 yaşında Erzurum 11. tümen 42. alay piyade er olarak askerliğe başlamış. Vatanın büyük bir buhran içinde olduğu bir dönemde askerlik yapmıştır.
Oğlu Kadir amcadan anlattıkları insanın kanını dondurur cinsten şimdi kadir amca aklında kaldığı kadar bu kurtuluş hikâyesini dinleyelim.
Bütün yurtta büyük bir işgal başlamış. Erzurum da asker olan İbrahim çavuş yunanlıların Karadeniz’e gönderdikleri işgal kuvvetlerinin peşine takılıp, kırık gün kırık gece sadece iki cep fındıkla İstanbul’a kadar yürüyerek varmışlar. Yunan askerini takipteyken ordu dolaylarından geçerken bir fındık bahçesinde başak edip cebine doldurduğu fındıklarla bu vatanı kurtarmak için yürümüş kırk gün
Yolda giderken açlıktın ölen arkadaşları olmuş, İstanbul’da sadece bir gece kalmışlar. Orda bir alay da kırk günün ardından yemek yiyip İzmir’e doğru yola koyulmuşlar. Yolda birçok olayla karşılaşmışlar. Mesela; yunan askeri bir köyün halkını bir camiye doldurmuş kapılarını kapatmışlar çivi çakıp iyice kapıyı kilitlemişler. Sonra benzin döküp kaçmışlar ve 42. alay oradan geçerken yangını söndürüp içerdekileri çıkarmışlar. İçerde havasızlıktan ölenler olmuş. Yunanlar esir aldıkları Türk askerlerine çivi işkencesi yapıyorlarmış. Hendekten atlatılan askerlerin ayaklarına çivi geçer, ölenleri denize atıp ölmeyenlere ekmek, su verip hayatta kalmasını sağlayıp, onların acı çektiğini gülerek izlerlermiş. 42 alay bunu yapan Yunan askerini çembere alıp onları esir almışlar.
Kazancıbayırı denilen yerde bir gecede bir cepheyi yedi defa kaptırıp yedi defa geri almışlar. Altıncı defa kaptırdıklarında komutanları onlara; eğer bu cepheyi alırsak hem savaşı kazanırız hem de Türkiye kurtulur demiş, 42.alay son bir hamleyle cepheyi ele geçirmiş ve komutanlarını kaybetmişlerdir. Bu sayede Mustafa Kemal’in himayesine girmiş ve Mustafa Kemal’in cephede toplantılarına katılmıştır.
Yine Askerlerin açlıktan yorgunluktan uykuya daldığı bir gecede, Yunun askeri top ateşine tutmuş ve cephede sadece İbrahim çavuş hariç herkes ölmüştür. Top ateşi bitip yunan askeri sahayı gezmeye başlamış, artık gün ağarmış ve sabah olmuştur. Yunan askeri ölmeyen Türk askerini öldürmüş. İbrahim çavuş üzerine bir şehit arkadaşını çekip kendini gizlemiştir. Kanın oluk oluk akıp toprağı yardığına bizzat şahit olmuştur. Bir gün boyunca o şehidin altında kalmış, o günün sonunda vücudunun her yeri kan olmuş, kan artık vücudunu rahatsız etmeye başlamış ve kaçmaya karar vermiş gecenin uygun bir zamanında kaçmış. Bütün elbisesi kan olmuş, kan katılaşmaya başlamıştır. Gece karanlığında nereye gittiğini bilmeden yürüyorken bir suya rastlayıp orada temizlenip yıkanmış. Sonra bir Şehit Türk yüzbaşısı görmüş ve onun elbisesini giyinmiş, dört gün yürümüş, gizlenmiş hiçbir Türk askerine rast gelememiştir. Dört günün sonunda bir çadır görüyor ve o çadırı izliyor. Çadırın kapısında duran Atatürk’ün atının iki ön ayağının birazının beyaz ve alnındaki beyaz beneğinden (sakar) tanıyor. Onu görenler Mustafa kemale haber veriyorlar. Mustafa kemal İbrahim çavuşa sarılıp; sizi kayıp mı ettim hani arkadaşların deyip ağlamaya başlıyor. Orda toplantı yapılıyor, cephe alınıp savaş kazanılıyor. Düşman İzmir’den denize dökülüyor.
Mustafa Kemal ile omuz omuza çarpışan İbrahim çavuş 4 yıl 8 ay askerlik yapıyor. 4 yılı normal askerlik 8 ayıda fazladan asker eğitmek için askerde fazladan kalıyor.
Hazırlayan: Mümin KOZLU
Kaynak: Kadir & Hatice TUNCER
